روایت سینَوی

توهم رسانه ای(رسانه ابزار انتقال یا چوب شعبده؟!)

sinavi — Sat, 14 Nov 2009 11:29:18 GMT

همیشه در مقایسه رسانه های مهم و نامدار دنیا( که اکثرا در اختیار صهیونیست هاست) با تنها رسانه فراگیر داخلی(یعنی صدا و سیما) سوالات مهمی ذهنم را مشغول می کند. اینکه آنها چرا آنقدر درجذب مخاطب موفقند و رسانه به اصطلاح ملی ما این قدر ناموفق؟ اینکه چگونه آنها در تلقین مواضع ایدئولوژیک خود نمره قبولی می گیرند و ما مردود می شویم. از باب مثال چگونه آنها می تونند اسلام هراسی را در سطح جهان تثبیت کنند و به چهره ای خشونت طلب از اسلام و مسلمان رسمیت بخشند اما جیغ های بنفش صدا و سیمای ما برای نشان دادن جنایات اسرائیل(که یک حقیقت غیر قابل انکار است) سعی بی ثمر است که نه، حتی گاهی نتیجه عکس می دهد و باعث محبوبیت آن رژیم نزد مردم ما می شود! اگر این تعبیر را اغراق آمیز می دانید می توانیم بر سر عبارت «بی نفاوتی» به تفاهم برسیم. حقیقتا بسیاری از مردم ما درباره جنایات اسرائیل بی تفاوت اند و یا به آن به دیده شک و تردید می نگرند.

به نظر بنده راز این ناکامی و آن کامیابی را باید در اعتماد مخاطبان به رسانه جستجو کرد. اما این اعتماد یا بی اعتمادی محصول چیست؟ مسئله در تحلیل متفاوت «آن ور آبی ها» و «برادران وطنی جام جم» از قدرت و کارکرد رسانه است. آن ور آبی ها رسانه را یک واسطه می دانند و برای قدرت آن در قلب و یا تحریف حقایق حد و مرزی قائلند. به این معنی که آنان تنها در مواردی که مردم دسترسی بی واسطه به حقیت امر ندارند، دست به تحریف حقایق می زنند و اخبار را کم و زیاد میکنند اما در مواردی که اصل ماجرا برای مردم مثل روز روشن است دندان طمع را می کنند و با آن حقیقت عریان در نمی افتند. مثال خوب برای فهم موضوع وضع اقتصادی یک کشور است که بعید است شهروندی از آن بی خبر بماند. خرج کردن از حساب اعتماد مخاطب برای وارونه نشان دادن وضع اقتصادی یک کشور کاری بیهوده است که نه تنها وضع را بهتر نمی کند بلکه دست رسانه را در بزنگاه های حساس سیاسی رو می کند. رسانه های آمریکا هیچ اصراری برای پنهان کردن افت محبوبیت اوباما، ناکاآمدی طرحهای اقتصادی او، رسوایی اخلاقی کلینتون و یا ماجرای اضافه حقوق خلاف قانون همسر رئیس بانک جهانی ندارند(مسائلی که پی بردن به حقیقت آنها برای مخاطب آمریکایی کار سختی نیست) اما در عوض همه موجودی حساب اعتماد مخاطبان را برای منافع استراتژیک خود در طرح های سیاسی خاور میانه، اسلام هراسی و مظلوم نمایی اسرائیل صرف میکنند.(موضوعاتی که پیچیدگی بیشتری دارند و حقیقت آنها مثل وضع اقتصادی کشور آشکار نیست)

اما برای «برادران جام جم» رسانه نوعی اسباب تفاخر و وسیله ایست که کارکرد آن بیشتر به چوب شعبده می ماند تا انتقال پیام. آنها راضی ترند تا قیمت اجناسی که دانستن آنها به آسانی پرسیدن از بقال سر کوچه است را ارزان تر اعلام کنند و برای دفاع از مدرک جعلی کردان تمام قامت وارد میدان شوند و سخرانی های رئیس جمهور مملکت درباره مدیریت جهانی ایرانیان را در صدر اخبار قرار دهند! و به مردمی که برای امرار معاش به شغل دوم و سوم رو می آورند بقبولانند که وضعشان از مردم آمریکا و کشورهای اروپای شمالی که در پی بحران اقتصادی به فقر و فلاکت افتاده اند بهتر است و... بله متاسفانه رسانه ملی ما که مستقیما زیر نظر عالیترین مقام کشور اداره می شود برای منافع کوتاه مدت و بعضا تنها برای حفظ یک مدیر بی عرضه آن قدر بی رویه از حساب اعتماد مخاطب برداشت می کند که در روزهای مهم حتی خبرهای راست راست آن هم نتیجه عکس میدهد.

اینگونه است که مخاطب رسانه های دیگر باور می کند و مخاطب رسانه ملی ما انکار.

حرفهای آقای سخنگو؛ سی سال بعد

sinavi — Thu, 05 Nov 2009 15:54:40 GMT

به نقل از آینده

در پی اقدام سئوال برانگیز محسن مخملباف و موضع گیری آیت الله منتظری علیه تسخیر لانه جاسوسی آمریكا در سال 58، محسن میردامادی، سخنگوی دانشجویان در ماجرای تسخیر سفارت آمریكا در 13 آبان 1358با ارسال بیانیه ای از زندان اوین به تحلیل اقدام تاریخی دانشجویان و دفاع قاطع از آن پرداخت.

به گزارش خبرنگار "آینده" محسن مخملباف كارگردان ایرانی دو روز قبل بابت تسخیر لانه جاسوسی آمریكا و دستگیری اعضای سفارت این كشور در ایران توسط دانشجویان پیرو خط امام، از مردم و حكومت این كشور عذرخواهی كرد.

وی كه از طرف خود به عنوان رهبر معترضان به انتخابات در خارج از كشور منصوب شده، مدعی شد مردم ایران باید با مرور ماجرای گروگان‌گیری، خود را از این اقدام به گفته او افراطی مبرا كنند. چون به اعتقاد او، گروگان گیری لطمه به قلب‌های مردم آمریكا وارد كرده و باعث ایجاد سی سال رابطه منفی بین مردم دو كشور شده است.

آیت الله منتظری نیز در پاسخ به یك سایت اینترنتی گفته بود: اشغال سفارت آمریكا در بدو پیروزى انقلاب كه مورد‏ ‏حمایت اكثر اقشار انقلابى و مرحوم امام خمینى بود، مورد تأیید اینجانب نیز‏ ‏بود; ولى با آن عوارض منفى و حساسیت شدیدى كه بین مردم آمریكا به‏ ‏وجود آورد كه هنوز آثار آن باقى است ، معلوم شد كه كار درستى نبوده; و‏ ‏اصولا سفارت یك كشور به منزله جزئى از آن كشور است ، و كشورى كه‏ ‏در حال جنگ رسمى با ما نبود اشغال سفارت آن به منزله اعلان جنگ با آن‏ ‏كشور است و كار صحیحى نمى باشد. از قرار اطلاع بعضى از جوانان انقلابى‏ ‏و متعهدى كه متصدى این كار بودند نیز اشتباه بودن آن را قبول دارند.

در عین حال محسن میردامادی با رد اشتباه بودن این اقدام، آن را در راستای منافع ملی مردم ایران دانسته و با اشاره به تلاش آمریكاییها در ماجرای مك فارلین(سال 65) برای ارتباط با ایران، ادعای آقای منتظری مبنی بر تداوم آثار منفی این اقدام را رد كرده است.
‏ ‏
در پیام میردامادی آمده است:

بسم الله الرحمن الرحیم

انّ من صّرحت له العبرُ عمّا بین یدیه من المثُلات حجزته التقوی عن تقحّم الشبهات- آن كه عبرتهای روزگاراو را آشكار شود و از آن پند پذیرد و از كیفر ها كه پیش چشم اوست عبرت گیرد، تقوی او را نگه دارد، و به سر نگون شدنش در شبهه ها نگذارد. امام علی(ع)- خطبه 16 نهج البلاغه

روز سیزده آبان 1358 یكی از سر فصل های مهم تاریخ سیاسی ایران است. به تعبیر امام خمینی(ره) آن رویداد سر آغاز انقلاب دوم در كشور ماست. از این رو فهم درست آن بخصوص سی سال بعد از آن واقعه، حاوی درسهای فراوان تاریخی و راه گشایی برای عبور از پیچیدگی های سیاسی امروز است.

تسخیر سفارت امریكا به وسیله دانشجویان مسلمان پیرو خط امام باید با شناخت شرایط زمانی و تاریخی خود، هم در عرصۀ داخلی و هم در عرصۀ بین المللی مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرد. توصیف و تحلیل آن واقعه بر پایه شرایط امروز و بدون توجه به واقعیات آن زمان به همان اندازه اشتباه است كه بخواهیم در باب مسائل امروز جامعه بر مبنای شرایط و معیارهای آن روز و آن زمان قضاوت كنیم، موضوعی كه متأسفانه در سالهای اخیر به آن بی توجهی شده است. هر حادثه ای را باید بر اساس زمینه ها و ظرف های زمانی و مكانی آن فهمید و بازخوانی كرد و بی توجهی به این امر جز عدم درك تحولات زمان و مكان و فرار از مسائل و دردهای جامعه و تكرار تجربه ها حاصلی ندارد.

با توجه به این ضرورت می توان دریافت كه:

1- تسخیر سفارت امریكا واكنش در قبال سیاست هایی بود كه دولت امریكا با كودتای 28 مرداد علیه كشور ما آغاز كرده و تا زمان پیروزی انقلاب اسلامی و حتی بعد از آن و زمان تسخیر سفارت آن ها را ادامه داده بود.

2- تسخیر سفارت امریكا پاسخ به تهدید های خارجی نسبت به انقلاب بزرگ اسلامی و دستاوردهای آن بود كه با توجه به تجربیات تاریخی به نگرانی جدی آن روز بخش قابل توجهی از دانشجویان و مردم تبدیل شده بودكه دفاع از انقلاب مردمی و نظام نوپای حاصل از آن را مهمترین وظیفه خود می دانستند.

3- عكس العمل مثبت مردم در سراسر كشور پس از تسخیر سفارت امریكا و اجماع عمومی در تأیید آن حركت نشان داد كه سیاست های امریكا تا چه میزان در افكار عمومی آثار منفی برجای گذاشته و آن سیاست ها و دخالت ها و حمایت از رژیم دیكتاتوری شاه در چه حد موجب نفرت همگانی شده بوده است.

اكنون سی سال بعد از آن رخداد مهم كه علاوه بر ایران، منطقه و جهان را نیز تحت تأثیر قرار داد، می توان به تعبیر حضرت علی(ع) از این تاریخ سی ساله برای امروز پند و عبرت گرفت. بر این اساس شاید بتوان گفت:

1- اقدام دانشجویان مسلمان پیرو خط امام برگی درخشان از تاریخ فعالیت های دانشجویی در ایران و جهت گیری ضد استعماری دانشجویان مسلمان و دفاع آنان از منافع ملی است كه در جلوگیری از دخالت بیگانه و آسیب زدن به نظام جمهوری اسلامی در دوران پس از انقلاب تأثیرات جدی داشته است.

2- عدم محبوبیت یا مقبولیت برخی چهره ها و افراد كه برخلاف دیدگاهها و عملكردهای گذشتۀ خود، تازه امروز به شعارهای سی سال قبل مردم رسیده اند، نباید باعث نادیده گرفتن واقعیات و ضرورت های آن زمان و تردید نسبت به اصالت و درستی مواضع مبتنی بر آنها شود.

3- این تصور، كه برخی به ترویج آن مشغولند، مبنی بر این كه وجود مشكلات امروز در روابط ایران و امریكا به دلیل ماجرای تسخیر سفارت امریكا در سال 58 است نیز ناشی از نادیده گرفتن واقعیت های دیگری در طول سی سال گذشته است.

واقعیت این است كه امریكائیان از سال 1366(1987میلادی) كه مك فارلین را به عنوان سفیر ویژه به ایران فرستادند و حتی حاضر شدند به ایران سلاح بفروشند، خواهان برقراری روابط با ایران شده و در واقع موضوع تسخیر سفارت را به تاریخ سپرده و با عبور از آن واقعه، روابط آینده خود را با ایران در گرو گذشته آن قرار نداده اند.

این موضوع بعدها نیز در اظهارات آلبرایت، وزیر خارجۀ دولت كلینتون و نیز خود او انعكاس داشته است به نحوی كه با عذرخواهی تلویحی از سیاست های گذشته خواستند نشان بدهندكه موضوع تسخیر سفارت از نظر آنان موضوعی تمام شده است كه مناسبات سیاسی آینده در گرو آن نیست. لذا می توان گفت مسائل كنونی بین دو كشور بیشتر تحت تأثیر تحولات و مسائل داخلی امروز دو كشور قرار دارد و موضوع تسخیر سفارت هم اكنون جزء مسائل و مشكلات میان دو كشور نیست.

4- علی رغم تحولات و تغییرات مهمی كه نسبت به دوران انقلاب، هم در عرصۀ داخلی و هم در عرصۀ بین المللی بوجود آمده است، باید به این نكته توجه داشت كه برای اصلاح امور داخل كشور و پیشبرد اصلاحات مورد نیاز، نمی توان و نباید نگاه به خارج داشت. زیرا این یك اصل است كه بیگانگان صرفآ منافع خود را دنبال می كنند. لذا همان طور كه نیروهای اصیل اصلاح طلب همواره تأكید داشته اند، باید باور داشت كه اصلاحات زمانی می تواند موفق و ماندگار باشد كه درون زا و مبتنی بر خواست و ارادۀ مردم باشد. چرا كه بر اساس یك قاعدۀ قرآنی كه می فرماید: ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم، خداوند سرنوشت قومی را دگرگون نمی كند مگر آنكه در درون خود تغییر ایجاد كرده باشند. بنا براین همواره لازم است به خواست و ارادۀ مردم متكی بود و به خداوند بزرگ توكل كرد. گرچه این هم روشن است كه وقتی اصحاب قدرت اجازه ندهند اردۀ مردم در داخل محقق شود ناگزیر،گرایش و نگاه به بیگانه امكان وقوع می یابد.

بازداشتگاه اوین- محسن میردامادی

12/8/1388

شخصا حرفهای میردامادی را بیشتر می پسندم...

حکمت صدر(اول)

sinavi — Thu, 29 Oct 2009 13:32:18 GMT

اجتهاد مدنی

اسلامی که موسای صدر می فهمد (1)

فقهای ما نباید ببینند که رسول خدا (ص) 1400سال پیش چه کردند ، آنها باید فکر کنند که اگر ایشان امروز می بودند چه می کردند . امام موسی صدر، مجتهد نواندیش ایرانی 2

این یادداشت با عنایت به سلوک اجتماعی و روح حاکم بر تفکر امام موسی صدر و با پیوند دادن عباراتی از مقاله ایشان زیر عنوان « روح تشریع و واقعیت قانونگذاری در اسلام»3 نوشته شده است.

اهمیت آرا امام موسی صدر، که در این یادداشت به آن پرداخته می شود، زمانی روشن می شود که شان علمی ایشان و طبقه فکری که به آن تعلق دارد را بازشناسیم. این آرا نه متعلق به یک روشنفکر دورافتاده از شریعت است و نه برداشت های ذوقی یک خطیب دینی دسته چندم. بلکه آرا فقهی یکی از برجسته ترین دانش آموختگان حوزه های علمیه در دوره معاصر است. شاگرد شاخص آیات عظام: بروجردی و محقق داماد(مکتب قم) و خویی و حکیم(مکتب نجف). او در میان فقیهان جوان هم دوره خود چنان سرآمد بود که شهید آیت الله محمد باقر صدر درباره مقام علمی اش چنین گفت:« اگر پسر عموی من طبق سنت حوزه در حوزه می ماند قطعا مرجع علی الاطلاق شیعه می شد»4. جنبه دیگر اهمیت این آرا مربوط به زمان طرح آنان است. شاید مخاطب در طی متن احساس کند دسته ای از این آرا و نظرات از سوی بعضی مراجع نواندیش فعلی بیان شده است، اما نکته مهم این است که امام موسی صدر این نظرات را بیش از سی سال قبل مطرح کرده است . با این قیاس، معنی سخن شهید اندیشمند آیت الله مطهری فهمیده می شود که فرمود:« آقای صدر پنجاه سال از زمان ما جلوتر است»5

بله چنانچه گذشت امام صدر بعد از اتمام دروس خارج فقه و اصول و نائل آمدن به درجه اجتهاد در حوزه نماند و رسالت خویش را در اجتماع مردم جست و جو کرد. او به راستی مجتهدی بود آشنا با جامعه و اساسا تعریفی که از اجتهاد ارائه می داد با این اعتقاد او سازگار بود:« اجتهاد به معنای پویایی و تحول و عطف نظر به جهان واقع در چارچوب غیب گرایی و مطلق بودن و الهی بودن حکم است»6. در توصیف فرآیند اجتهاد او با صداقت و واقع گرایی می گوید:«در استنباط مجتهد علاوه بر متون و منابع دینی، تجربه و ممارست و ملکه ذاتی او نیز دخیل است»7. امام صدر با به رسمیت شناختن این واقعیت( تاثیرپذیری مجتهد از تجربه و ملکه ذاتی اش) بیش از دیگر شخصیت های بلندپایه حوزوی تلاش کرد تجربه خود را به عنوان یک عالم دینی به دغدغه های مردم عادی نزدیک کند. هجرت از حوزه به جامعه برای او درواقع به معنی ترک گفتن فضای انتزاعی درس و بحث و قرار گرفتن در معرض اقتضائات واقعی محیط اجرای حکم الهی بود.« غیب باوری و پیامدهای آن، در عمل، با تحول و توجه تام و تمام به ضرورت های دگرگون شونده اجتماعی منافات ندارد. به عبارت دیگر عرشی بودن حکم با فرشی بودن عمل در هنگام نیاز انسان تناقض ندارد»8

امام صدر در این مسیر اگرچه هیچ گاه از موضع خود به عنوان یک عالم اسلامی عقب نمی نشیند و از«شان قدسی حکم » نمی کاهد و از این نظر خود را منتقد قوانین موضوعه فاقد روح قدسی و غیب گرایی، میداند. اما معتقد است مجتهد به منظور یافتن زمینه و موضوع حکم بدون شک باید به جامعه و قوانین موضوعه نظر و بعد از آن برای استخراج حکم به منابع دینی رجوع کند.

امام موسی صدر در کشف و شهود اجتماعی خود بیش از پیش بر ظلمی که در قالب برخی برداشت ها از حکم دینی بر زنان روا داشته می شود آگاهی یافت. او نسبت به بدرفتاری و ظلم به زنان بسیار حساس بود و می گفت:« به زنها در طول تاریخ ظلم شده، ما این کار را نکنیم.» 9 این حساسیت او را بر آن داشت تا در میدان فقه و فقاهت برای رفع ظلم از زنان دست به کار شود.

به منظور بررسی جزئی تر بخشی از نوآوریهای فقهی امام صدر در ادامه و تا پایان این یادداشت به مثال هایی درباره حقوق زنان در نگاه ایشان خواهیم پرداخت بخصوص اینکه ظلم به زنان در قالب قوانین موضوعه و برداشت های ناروا از حکم دینی هنوز هم درد روز جامعه ماست.

اجتهاد پویای امام موسی صدر در موضوعاتی چون «چندهمسری» و «شروط ضمن عقد ازدواج» متبلور شد.

امام صدر موضوع حکم چند همسری را در دسته ای قرار داد که«در اوضاع و احوال گوناگون به لحاظ مدلول تحول پذیر است». او در تفسیر آیه« و ان خفتم الا تقسطو فی الیتامی فانکحو ماطاب لکم من النساء مثنی و ثلاث و رباع فان خفتم الا تعدلو فواحده...» 10اعتقاد داشت این آیه در مقام ارائه راه حل برای «مساله نگران کننده بی عدالتی در کار یتیمان» است نه برای جواز اختیار چهار همسر. او این قاعده را تنها قابل تعمیم در جوامعی با شرایط خاص، مثلا شرایط پس از جنگ می دانست. با این اوصاف تاکید داشت:«قرآن در هیچ نص صریحی از جواز چندهمسری مطلق یاد نکرده است». امام صدر در مورد سیره معصومین در چند همسری نیز آن را مخصوص شرایط خاص دانست:«سیره پاک پیامبر و سلوک اصحاب و امامان سیره ای عملی است و مطلق نیست و چون ادله لبی در اصطلاح علمای علم اصول می توان آن را به علل خاص و شرایط مشخص مخصوص دانست». او حتی در صورت تعمیم این حکم در جوامعی با شرایط خاص معیار های احراز عدالت در جوامع امروزی را متفاوت از زمان معصومین ارزیابی می کرد«شرط عدالت به تناسب تفاوت حقوق زن، که تعیین کننده امکان توانایی مرد در عمل به مسئولیت خود در قبال بیش از یک همسر است،تفاوت می کند. این نظر ماست، هر چند روایات به تفسیر رعایت عدالت در رفتاربا همسر بپردازند،زیرا شان زن از حیث خوراک و پوشاک و مسکن هم متفاوت است و تغییر پذیر.» 11

امام موسی صدر در اجتهاد مدنی خود دیگر موضع ستم به زن را در جوامع اسلامی معاصر، مطلق العنان بودن مرد در طلاق یا خودداری از طلاق و جز آن تشخیص داد. او برای برون رفت از این وضعیت به اصولی متوسل شد که به زعم او اساسا به هدف تحول وضع شده اند: قواعدی مانند:« المومنون عند شروطهم» و «اوفو بالعقود». پیشنهاد او پیش بینی شروط ضمن عقد با استناد به قواعد فوق برای ایجاد «شیوه های جدید ازدواج» بود که در قالب آن«حدود آزادی مرد در طلاق یا خودداری از طلاق را مشخص و تکلیف محل و دارایی به دست آمده از کار و اموال موجود در خانه را معین و حتی تکلیف فرزندان در صورت طلاق را تعیین می کرد» 12

از جمله بدیع ترین نظرات امام صدر در آن زمان، مربوط به شرط تداوم نفقه تا بعد از طلاق است:« اگر زوج بخواهد زوجه را بدون دلیل منطقی طلاق دهد باید نفقه او را تا هنگامی که شوهر اختیار نکرده است بدهد یا مبلغی کلان بپردازد. این شرط از اختیارت مرد در طلاق می کاهد»13 ایشان احراز شروط را در صلاحیت دادگاه می داند. همچنین برای جلوگیری از سرسختی مرد در خودداری از طلاق پیشنهاد می کند:« در شروط ضمن عقد به وکالت دو داور یا دادگاه از جانب زوج در حالت های خاصی از طلاق اشاره شود». 14

در پایان با مقایسه اجمالی آنچه مصلحانی چون امام موسی صدر می خواستند و وضعیت فعلی جامعه و بخصوص محاکم قضایی کشور درمی یابیم: پیش نیاز کارآمدی تمام این قواعد و نظرات علمی همان انگیزه اصلی امام صدر یعنی نگاه انسانی و تلاش و دغذغه برای رفع ظلم است. در غیر اینصورت تصویب صوری این شروط و قواعدعملا در محاکم مدنی ما با تفسیرهای انحرافی مواجه و از احقاق حق زنان جلوگیری می شود. نظیر انچه درباره شرط تنصیف اموال در محاکم ما روی می دهد و عملا حق زن در قالب بازی با کلمات نادیده گرفته می شود 15

یا حتی در بعضی موارد این قواعد در جهت عکس به کار گرفته می شود: مانند شرطی که اخیرا برای «عند الاستطاعه» شدن مهر در اسناد ازدواج گنجانده شده است.

نگاه انسانی و دغدغه رفع ظلم چون روحی در کالبد سلوک و اجتهاد مدنی امام موسی صدر بود. و همین روح انسانی در لحظه لحظه حضور او در فضای متکثر لبنان موجب شد بعضی اشخاص سرشناس مسیحی 16آن کشور روش و دین او را قابل پذیرش برای تمام مردم لبنان قلمداد کنند. به امید آزادی این بزرگمرد مصلح ایران و اسلام

---------------------------------------------------------------------------

1) برگرفته از کلام امام موسی صدر . مراجعه شود به عزت شیعه 2 ص 336

2)محسن کمالیان ، عزت شیعه 2 ، قم ، صحیفه خرد ، 1386 ، ص

3)این مقاله در کنفرانس هشتم «التعرف علی الفکر الاسلامی» (آشنایی با اندیشه اسلامی ) در الجزایر در 1973م ارائه شده است .

4) نامه مفید ، سال چهارم – شماره چهارم ، صص94-93

5) به نقل از دکتر صادق طباطبایی

6) موسی صدر ، روح تشریع در اسلام ، تهران ، نشر شهر ، 1387 ، ص 17

7) موسی صدر ، روح تشریع در اسلام ، تهران ، نشر شهر ، 1387 ، ص 17

8) موسی صدر ، روح تشریع در اسلام ، تهران ، نشر شهر ، 1387 ، ص 16

9) هفته نامه همشهری جوان ، شماره 181 ، ص53

10) و اگر در اجرای عدالت میان یتیمان بیمناکید ، هر چه از زنان که شما را پسند افتاد ، دو دو ، سه سه ، چهار چهار ، به زنی گیرید . پس اگر بیم دارید که به عدالت رفتار نکنید ، به یک زن یا به آنچه مالک شده اید اکتفا کنید ... (نساء 3)

11) موسی صدر ، روح تشریع در اسلام ، تهران ، نشر شهر ، 1387 ، صص 19-18

12) موسی صدر ، روح تشریع در اسلام ، تهران ، نشر شهر ، 1387 ، ص 21

13) موسی صدر ، روح تشریع در اسلام ، تهران ، نشر شهر ، 1387 ، ص 22

14) موسی صدر ، روح تشریع در اسلام ، تهران ، نشر شهر ، 1387 ، ص 22

15) تشریح این بحث از حوصله این متن خارج است و مقاله مستقلی را می طلبد .

16) جرج جرداق نویسنده سرشناس لبنانی

امروز. یکشنبه عید نیست

sinavi — Sun, 20 Sep 2009 13:54:01 GMT

اکثریت قریب به اتفاق مراجع مسلم تقلید امروز را عید اعلام نفرمودند.

از جمله مراجع تقلیدی كه عید فطر بودن روز یكشنبه برایشان ثابت نشده است، می توان به حضرات آیات عظام شیخ لطف الله صافی گلپایگانی، شیخ ناصر مكارم شیرازی، موسوی اردبیلی، نوری همدانی، سید محمد تقی مدرسی، سید صادق شیرازی، شیخ علی صافی گلپایگانی(وارث فقهی آیت الله بهجت)، شیخ حسین وحید خراسانی، یوسف صانعی، شیخ اسحاق فیاض، سید محمدسعید حكیم، شیخ بشیر نجفی اشاره كرد.

متن نامه تاریخی حضرت امام(ره) چندماه پس ازاستعفای میرحسین موسوی

sinavi — Tue, 12 May 2009 15:04:33 GMT

قلم - درحالی که اقبال به میرحسین درسطح کشور روزافزون شده وهرروز برتعداد حامیان وی درنقاط مختلف کشور افزوده می شود سایتهای حامی دولت که ازاین روندنگران شده واحساس خطر کرده اند برای تخریب وجهه میرحسین از هیچ کاری فروگذار نمی کنند

به گزارش خبرنگار قلم نیوز، این سایت ها در حرکتی جدید برای تخریب وجهه موسوی بر روی موضوع استعفای وی در سال 1367 دست گذاشته و با تحریف اصل موضوع، سعی دارند از این موضوع در راستای منافع خود بهره ببرند.

این در حالی است که حمایت های همه جانبه حضرت امام خمینی (ره) از مهندس میرحسین موسوی در دوران نخست وزیری موضوعی نیست که بر کسی پوشیده باشد، اما از آنجا که این روزها کسانی به خود اجازه داده اند که به خیال واهی کم اطلاعی احتمالی نسل جدید، رخدادهای آن زمان را مستمسک قرار داده و پشتیبانی های استثنایی از فرزند رشید امام (ره) و انقلاب را کم اهمیت جلوه دهند یا با بزرگنمایی موضوع استعفا که حرف های گفتنی پیرامون آن بسیار است، حمایت های آن رهبر کبیر را پایان یافته تلقی کنند.

قلم نیوز در این فرصت پیام مهم و معنی دار ایشان به مهندس میرحسین موسوی که سراسر تایید و تکریم است را جهت اطلاع مخاطبان محترم بازخوانی می کند.

این پیام چند ماه پس از استعفا و همه سمپاشی ها و تهاجمات غیرمنصفانه مخالفان به میرحسین صادر شده است و امام (ره) عموما چنین ادبیات صریح و غلیظی را در حمایت ها به کار نمی گرفتند.

امید که نوع حمایت های آن رهبر دوراندیش و آینده نگر در این نامه خط بطلانی بر شیطنت ها و شائبه افکنی های فتنه گران و مخالفان قسم خورده دیروز که از قضا مخالفان و مدعیان امروز این شخصیت نیز هستند، باشد و دوستان غافل را به خود آورد که فرزند دانشگاهی و متعهد امام (ره) را مورد تهاجم قرار ندهند، عبرت پذیرند و تایید دائمی امام (ره) از ایشان را که خود فاقد آن هستند کم نپندارند.

صحیفه نور، ج‏21، ص:199

حکم [انتصاب میرحسین موسوى به سمت سرپرست امور جانبازان‏]

زمان: 3 آذر 1367/13 ربیع الثانى 1409

مکان: تهران، جماران‏

موضوع: انتصاب سرپرست امور جانبازان و فرمان ایجاد تشکیلات مناسب در این بنیاد

مخاطب: موسوى، میرحسین (نخست وزیر)

"بسم اللَّه الرحمن الرحیم‏

جناب آقاى مهندس میرحسین موسوى، نخست وزیر محترم ایّده اللَّه تعالى

از آنجا که چندى قبل جناب حجت الاسلام آقاى حاج شیخ مهدى کروبى طى نامه‏اى درخواست نمودند که براى رسیدگى هرچه بیشتر و بهتر به امور جانبازان و خانواده‏هاى شهدا اداره امور جانبازان انقلاب اسلامى و جنگ تحمیلى به نهاد یا تشکیلات دیگرى سپرده شود، اینجانب ضمن تقدیر و تشکر از ایشان و از کلیه مسوولین و دست اندرکاران «بنیاد شهید انقلاب اسلامى» و مرکز پزشکى بنیاد، خصوصا سرکار خانم کروبى‏ (1) که در شرایط جنگ کمال ایثار و فداکارى را نسبت به این عزیزان نموده‏اند، جنابعالى را مسوول اداره کلیه امور جانبازان عزیز نمودم که با استفاده از همکارى و تجربیات «بنیاد شهید انقلاب اسلامى» و جانبازان و نیز اختصاص بهترین امکانات «بنیاد مستضعفان» به ایجاد تشکیلات جدیدى در این امر مقدس و بزرگ همت گمارید. و امید است با درایت و تقوا و تعهدى که در شما سراغ دارم به تمامى امور این حماسه سازان و شهیدان زنده انقلاب رسیدگى کامل گردد. و «بنیاد شهید انقلاب اسلامى» نیز همچون گذشته با فراغت و امکانات بیشتر امور خانواده‏هاى معظم شهدا و مفقودین و اسرا را دنبال نماید.

از آنجا که ممکن است این روزها افرادى بخواهند نسبت به دولت خدمتگزار شبهات و القائاتى در اذهان عامه به وجود آورند و زحمات بى‏شائبه و طاقت فرساى شما را خصوصا در مساله جنگ خدشه‏دار نمایند، لازم است این نکته را تذکر دهم که من همچون گذشته شما را فردى لایق و دلسوز براى انقلاب اسلامى مى‏دانم، و زحمات شما را در دوران جنگ و تجهیز سپاهیان اسلام فراموش نمى‏کنم، و الآن نیز شما را تأیید و حمایت مى‏کنم.

از آنجا که سران کشور و هیأت مشورتى بازسازى کشور در چند روز آینده اصول و سیاست بازسازى را به دولت ابلاغ مى‏نمایند، جنابعالى و اعضاى محترم هیأت دولت باید با قدرت و قاطعیت و با استقلال کامل به امر بازسازى کشور و ترمیم خرابی ها پرداخته و رسیدگى به محرومین را درصدر برنامه‏هاى خود قرار دهید. و مردم عزیز و شریف ایران نیز، که همه چیز خود را در طبق اخلاص و بندگى خدا نهاده‏اند، توجه دارند که تا رسیدن به استقلال واقعى راه طولانى پیش رو دارند؛ و همه مى‏دانند که با توجه به حجم عظیم خرابی ها نباید انتظار اصلاح و بازسازى سریع امور را داشت. ما هنوز در آغاز راه هستیم، و سال ها وقت لازم است که با همت و تلاش همه دست اندرکاران و مردم عزیز میهن اسلامى‏مان بازسازى شود و مشکلات برطرف گردد. چه بسا افراد مغرض و مخالف با انقلاب، که از هیچ راهى نتوانسته‏اند به اسلام و انقلاب لطمه‏اى وارد نمایند، امروز در قالب شعارها و بالا بردن سطح توقعات در مردم بخواهند به هدف هاى شوم خود نایل شوند، و با انگشت نهادن روى مشکلاتى که نتیجه تحمیل چندین ساله جنگ بوده است مردم را نسبت به مسوولین بدبین کنند و اینطور تبلیغ نمایند که بعد از قبول قطعنامه و نبودن جنگ چرا مشکلات حل نمى‏شود؟ باید به این افراد گفت مگر این کار به سادگى امکانپذیر است؟ مگر کشور ما از محاصره‏ها بیرون آمده است؟ مگر همه مراکز آسیب دیده برق و سوخت و کارخانجات را یکروزه مى‏توان راه اندازى نمود که ما بگوییم دیروز جنگ بود و عذرها موجّه، ولى امروز که جنگ نیست چرا کمبود است؟ البته این سخن ها از باب تذکر به مؤمنین است؛ والّا مردم وفادار و انقلابى کشورمان براى به دست آوردن استقلال واقعى و رسیدن به خودکفایى خیلى بیشتر از اینها آماده صبر و فداکارى هستند. و من مطمئنم که ملت ایران یک لحظه استقلال و عزت خود را با هزار سال زندگى در ناز و نعمت ولى وابسته به اجانب و بیگانگان معاوضه نمى‏کند.

در خاتمه بار دیگر از زحمات دلسوزانه و مخلصانه دوست خوبم، جناب حجت الاسلام آقاى کروبى تشکر مى‏نمایم و امیدوارم تمامى افرادى که در خدمت معلولین جنگ تحمیلى بوده‏اند با صمیمیت با آقاى نخست وزیر همکارى نمایند.

خداوند بزرگ به همه مسوولین و دولت خدمتگزار و مردم شریف ایران توفیق صبر و ایثار در راه اسلام را عنایت فرماید.

والسلام علیکم و رحمة اللَّه.

به تاریخ 3/9/67

روح اللَّه الموسوى الخمینى‏

(1)- خانم فاطمه کروبى، سرپرست مرکز پزشکى بنیاد شهید انقلاب اسلامى."

مهندس میرحسین موسوی نیز در پاسخ به سوالاتی درباره استعفای خود در اواخر دوران نخست وزیری اش توضیحاتی ارائه کرد و گفت: استعفای آن زمان بر اساس یک اعتقاد صورت گرفت که حضرت امام (ره) هم برخورد کردند و من هم خدمت ایشان ارادت داشتم و به کار برگشتم و بعد از این که برگشتم، ایشان تا آخر عمر مبارکشان از دولت حمایت کردند.

وی بیان کرد: حضرت امام (ره) همواره در صحبت های خود بر حرکت دولت در مسیر قانون تاکید داشتند. من در دوره‌ای احساس کردم نمی‌توانم به وظایف قانونی خود عمل کنم و نمی‌خواستم خارج از اعتقادات خودم هم عمل کنم و افتخار می‌کنم که حضرت امام (ره) من را به کار فرا خواندند و در بطن تلخی آن ماجرا، این جزو شیرین‌ترین اتفاقات و خاطرات بود.

آخرین نخست وزیر ایران ادامه داد: پس از استعفا خدمت امام (ره) رسیدم،‌ ایشان فکر کرده بودند چون تعزیرات حکومتی را از دست من گرفته‌اند، من ناراحت شدم، به همین دلیل فرمودند که جنگ تمام شده است و گفتند اگر فکر می‌کردید لازم است، به من می‌گفتید تا من بگویم بررسی کنند و من در ادامه مساله را توضیح دادم.

موسوی بیان کرد: به نظرم علم هر کس، حجت ایجاد می‌کند و من به امام (ره) گفتم که برایم حجت شد که نمی‌توانم وظایف خود را انجام دهم.

وی افزود: امام (ره) مرا نصیحت کردند و من هم به ایشان گفتم که تسلیم اراده شما هستم و همیشه هم به این مساله افتخار می‌کنم.

موسوی با بیان اینکه «من دوباره برگشتم و کار خود را شروع کردم» بیان کرد: آن زمان ایشان مکثی، یکی دو ماهه در دفاع از دولت داشتند و من آن را به حساب این مساله گذاشتم که ایشان منتظر بودند ببینند آیا من دوباره استعفا می‌دهم یا خیر اما من ایستادم و کارها را پیش بردم و پشت سر آنها قوی‌ترین تاییدات حضرت امام (ره) درباره دولت تا آخرین لحظه ادامه داشت.

وی بر اهمیت بدنه دولت در پیشبرد کارها در زمان نخست وزیری خود تاکید کرد و گفت: هرگاه امام (ره) دولت بنده را تایید می‌کردند، بلافاصله تاکید می کردم که اگر افتخاری هم هست مربوط به دستگاه اجرایی و بدنه دولت است؛ حتی در تاییدات مستقیم امام (ره) که ایشان از من اسم می‌بردند، باز هم من این را به بدنه دولت بر می‌گرداندم.

لینک اصلی مطلب از سایت قلم

دلم گرفت

sinavi — Sun, 26 Apr 2009 19:58:37 GMT

جايي جز اينجا براي گفتن اين حرفها نبود!

يكي از همان روزهاي معمولي بود توي مترو. نزديكيهاي ايستگاه پاياني اما كلماتي را شنيدم و جملاتي را كه معمولا در مترو خبري از آن نبود. مردمي كه سوار مترو مي شوند اگرچه همان مردم تاكسي سوارند اما پرستيژ مترو يا گل و گشاد بودنش يا... هرچي؛ خلاصه نمي شود مثل تاكسي از آن بحث هاي چيپ صد من يه غاز تاكسي را به راه انداخت. اگرچه جملات واضحي نشنيدم. اما وقتي نفسهاي مترو در نزديكي ايستگاه به شماره افتاد كليدواژه هاي «غزه ايران لبنان موشك كمك ميليارد ايران مردم» همه چيز را حاليم كرد. تا اينجا هيچ چيز خاصي نيست . از همان حرفها.

در ميان آن لحن هاي مردانه صداي يك زن كه جوابهاي كوتاه خفه اي مي داد باعث شد سرم را برگردانم. نتوانسته بود حرفها را تاب بياورد. چند جمله كوتاه فقط. جملاتي كه منتظر جواب نبودند. « پس به آمريكا كمك كنه؟ به اسرائيل كمك كنه؟» نه درست شنيده بودم. سخنش لهجه فارسي نداشت. روسري اش را مثل عرب هاي لبناني بسته بود. حرفهاي زن براي حرف مفت زن ها خيالي نبود كه نه، جري تر هم شده بودند. زن آشكارا پريشان شده بود. دو سه جمله به عربي براي بغل دستي اش كه يك ساك مسافرتي به دست داشت ترجمه كرد. چيزهاي فهميدم. پيرمرد خم به ابرو نياورد، اگرچه خنده اش شيرين نبود. مي توانستم زن را درك كنم و پيرمرد را. حتي با حرف مفت زن ها هم بيگانه نيستم. تقصير هيچ كس نيست. خوش آمد خوبي براي عزيزان لبناني ام نبود. اما كاش آنها مي دانستند در اين كشور همه كاستي هاي ناشي از دروغ و اختلاس و بي عرضگي و ارتشا و فساد حاكمان به دروغ و ريا به دشمن خارجي نسبت داده مي شود. وكسي نمي گويد آنچه ما مسنقيم و غير مستقيم صرف مبارزه با دشمن يا كمك به دوست مي كنيم يك هزارم ريخت و پاش داخلي حضرات نيست. و از دشمن ها يكي همان است كه هم مرز لبنانِ دوست و...باقي قضايا. و عاقبت تحليل هاي اينچنيني كه توپ را به زمين دشمن يا دوست خارجي مي اندازند براي ذهن و زبان مردم من آشنا تر مي شوند.

اگر همه اين حرفها را به آن دو عزيز لبناني مي گفتم شايد در عصر دلگير يكشنبه اي در تهران، اين قدر دل شكسته و رنجور نمي شدند.

امام موسی صدر استاد من بود

sinavi — Thu, 16 Apr 2009 20:46:18 GMT

موسسه امام صدر، 1388/1/24

"امام موسی صدر استاد من بود." این سخن برنارد کوشنر، وزیر امور خارجه فرانسه، در مصاحبه اختصاصی با روزنامه اعتماد مورخ 23/1/88 است. کوشنر در قسمتی از پاسخ خود به سوال سردبیر اعتماد درباره روابط غرب با ایران افزود: "...من با ایرانیان بدون پیش شرط مذاکره و ملاقات می‌کنم ولی پیشرفتی حاصل نمی‌شود. ایران یک ملت بزرگ است، ملتی است که در تاریخ فوق العاده به حساب آمده است. گهواره تمدن است و از نظر جغرافیایی بین آسیا و خاورمیانه قرار گرفته است. در آن منطقه ما بدون ایرانیان نمی‌توانیم هیچ کاری بکنیم. علاوه بر این، من آگاهم که یک بعد مهم دیگر نیز وجود دارد و آن تشیع است. من از معدود غربی‌هایی هستم که از 35 سال پیش دوستان شیعه داشته‌ام. یکی از استادان من امام موسی صدر بود. این بعدی است که من می‌شناسم و آن را حس می‌کنم. من تفاوت شیعیان و سنیان را می‌دانم. ایران هم یک تمدن باستانی است، هم یک کشور بزرگ شیعه و هم کشور بزرگی که در مرکز قرار گرفته است. پس هیچ دلیلی وجود ندارد که در حرکت عمومی شرکت نکند. برعکس، من هوادار گفت وگو با آنها هستم. ..."
چندی پیش از این هنگامی که معمر قذافی به فرانسه رفته بود و کوشنر حاضر به ملاقات با او نشد، هنگامی که مقابل دوربین شبکه دوم تلویزیون فرانسه نشست، در آن برنامه زنده از دوستی خود با امام موسی صدر سخن گفت و افزود: «موسی صدر را می شناختم و بسیار او را دوست داشتم.» وزیر خارجه فرانسه در واکنش به سفر معمر قذافی، رهبر لیبی به پاریس، به انتقاد از قذافی و سوابق تیره وی پرداخت. وی در بخشی از اظهارات خود به مساله ناپدید شدن امام موسی صدر لیبی اشاره کرد و گفت: "علاوه بر این موارد (سوابق تیره قذافی) نکات دیگری هم هست؛ از جمله ناپدید شدن امام موسی صدر، امام شیعی لبنان و ایرانی الاصلی که من او را خوب می شناختم و همواره او را دوست داشتم."
برنار کوشنر در مصاحبه دیگری در همان هنگام که با خبرگزاری فرانسه درباره سفر معمر قذافی به کشورش داشت، گفت: من "زندانیان و مفقودین" به ویژه ربوده شدن "دوست عزیز" موسس جنبش امل لبنان، امام موسی صدر که 28 سال پیش طی دیداری ازلیبی ربوده شد را فراموش نمی کنم.
وزیر خارجه 70 ساله فرانسه در سال 1971 میلادی سازمان پزشکان بدون مرز را بنیان نهاد و بر اثر اختلاف با رئیس آن، سازمان دیگری به نام پزشکان دنیا را راه اندازی کرد در همان زمانها بود که وی به بیروت هم سفر کرده بود و در دیداری که با امام موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان لبنان، داشت به شدت تحت تاثیر او قرار گرفت.
تاکیدات چند باره وزیر خارجه فرانسه موضع گیریهایی را در پی داشته. نبیه بری، رئیس پارلمان لبنان، در نامه‌ای به کوشنر از مواضع او درانتقاد از سفر قذافی به فرانسه و انتقادات تند نسبت به او تشکر کرد. درنامه بری به وزیر خارجه فرانسه آمده بود: "پس از سلام، دستان شما را می فشارم و همنوایی خود را با شما بر ضد سفر دیکتاتور ، معمر قذافی، به فرانسه اعلام می کنم. از شما و از موضع گیری شما درباره مسئله امام موسی صدر و دو همراه ایشان تشکر می کنم؛ آنان که به دعوت رسمی به لیبی رفتند و درآنجا و از سوی قذافی ربوده شدند. دعوتی که سالها پیش انجام شد. یکبار دیگر شاهد موضعی فراموش نشدنی هستیم . نبیه بری"
اظهارات نبيه بری، رئيس پارلمان لبنان، و برنار کوشنر، وزير خارجه فرانسه، درباره ربودن امام موسی صدر، واکنش تند و عصبانیت وزير امور خارجه ليبی را در پی داشت. عبدالرحمن شلقم در کنفرانس مطبوعاتی با عصبانيت به اظهارت کوشنر و ملاقات نکردن مسئول ديپلماسی فرانسه با معمر قذافی، پاسخ داده بود.
این مطلب از سایت موسسه امام صدر انتخاب شده است

امام صدر زنده است

sinavi — Tue, 17 Mar 2009 13:06:18 GMT

اگر امام موسي صدر آزاد نشود نام زندان او را در ليبي فاش مي‌كنيم

خبرگزاری فارس، 1387/12/22

خبرگزاري فارس: دبيركل يك حزب ليبيايي در بيانيه‌اي هشدار داد، اگر سرهنگ "معمر قذافي " رهبر ليبي، امام موسي صدر و همراهانش را آزاد نكند، نام زندان و زندان‌بانان او را فاش مي‌كنيم.

به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از پايگاه خبري "الوحده "، "عيسي عبدالمجيد منصور " بنيان‌گذار و دبيركل جبهه نجات "التبو " كه از احزاب معارض ليبيايي به شمار مي‌آيد بر زنده‌بودن امام موسي صدر، رهبر ايراني شيعيان لبنان و همراهان وي در زنداني در جنوب ليبي تأكيد كرد.
وي افزود: امام موسي صدر، شيخ محمد يعقوب و عباس بدرالدين، همراهان وي همچنان در يكي از بازداشتگاه‌هاي ليبي در جنوب هستند و ما اطلاعات قطعي درباره محل نگهداري آنان در دست داريم.
دبيركل جبهه نجات "التبو " تهديد كرده است كه اگر اين افراد كه قذافي آنها را به زور ربوده است از زندان‌هاي ليبي آزاد نشوند، نام و نشاني زندان و اسامي مسؤولان اين زندان‌ها را منتشر خواهد كرد.
امام موسي صدر، رهبر شيعيان لبنان و هيأت همراه وي در روز نهم شهريور سال 1357 در جريان سفري رسمي به ليبي به دعوت قذافي ربوده شدند و بنا بر اطلاعات پليس بين‌الملل و دستگاه‌هاي اطلاعاتي و امنيتي برخي كشورها همچنان در زندان‌هاي اين كشور محبوس هستند.

این خبر از سایت موسسه امام صدر انتخاب شده است

تاکید بر آزادی امام صدر در کنفرانس فلسطین

sinavi — Fri, 13 Mar 2009 11:27:59 GMT

به نقل از یاران صدر

در بیانیه پایانی کنفرانس فلسطین در تهران ، در بند نوزدهم !!! بر آزادی امام موسی صدر تاکید شده است بی آنکه به کشور رباینده ، لیبی و یا شخص سرهنگ قذافی اشاره شود . هر چند متن زیر دارای اشکالات فراوانی است اما همین اندازه که نام امام موسی در کنفرانس فلسطین در تهران! زنده شد و خاری در چشم بسیاری جای امیدواری دارد .
و حالا متن خبر که فقط در سایت موسسه امام صدر منعکس شد:
شرکت کنندگان در چهارمین کنفرانس بین المللی حمایت از فلسطین که با عنوان «حمایت از فلسطین، مظهر مقاومت؛ غزه قربانی جنایت» و بنا به دعوت مجلس شورای اسلامی در روزهای 14 و 15 اسفند ماه سال 1387 هجری شمسی (4 و 5 مارس 2009 میلادی) با شرکت روسای مجالس بیست کشور و هیئت های پارلمانی، علما ، اندیشمندان و شخصیت های مبارز کشورهای مختلف جهان، برگزار شد، در بیانیه پایانی خود خواستار روشن شدن مسئله امام موسی صدر و بازگشت ایشان به میدان جهاد و فداکاری شدند. در این بیانیه آمده است:

"با تصدیق اینکه تهاجم گسترده رژیم صهیونیستی به نوار غزه که بر اساس قواعد حقوق بشر و کنوانسیون چهارم ژنو، به دلیل استفاده از سلاح های ممنوعه، مصداق جنایت جنگی و نابودی دسته جمعی محسوب می شود، با حمایت از مبارزات و مقاومت ملت فلسطین برای استیفای حقوق طبیعی، مسلم و شناخته شده خود در تعیین سرنوشت، تشکیل دولت یکپارچه فلسطین در کلیه سرزمین های فلسطین اشغالی و نیز حقوق انکار ناپذیر و غیرقابل مذاکره آوارگان و پناهندگان فلسطینی در بازگشت به خانه و سرزمین اجدادی خود.

با گرامیداشت یاد و خاطره شهدای فلسطین خصوصاً شهدای اخیر تهاجم رژیم صهیونیستی به نوار غزه، بر موارد ذیل تأکید می نماییم:

...

19- در روز غزه و فلسطین یاد مردان و رهبرانی چون امام غایب سید موسی صدر که جان خویش را در راه مسئله فلسطین و تأمین حقوق ملت فلسطین قربانی نموده و اینک میدان های مقاومت از وجود آنان بی بهره است، گرامی داشته و خواهان روشن شدن این مسئله و بازگشت ایشان به میدان جهاد و فداکاری می باشیم.

..."

امام موسی صدر و دو همراه ایشان در تاریخ 9 شهریور 1387 در سفری رسمی به لیبی ربوده و در آن کشور زندانی هستند.

سپاسگزاری از ناصحان مشفق

sinavi — Sun, 22 Feb 2009 20:26:18 GMT

سلام؛از نامهاي خداست...

دو مخاطب عزيز در كامنتهايي خصوصي پيرامون پست پيشين نكاتي را متذكر شده‌‌اند.

اولا از ادب و احترام ايشان و ثانيا از انتقاداتشان تشكر مي‌كنم.

خواهر عزيزم در دو كامنت انتقاداتي را درباره جمله« او هم حتما اين روزها به تكرار يك رياست شيرين...» مطرح نموده و به دفاع از سيدمحمد خاتمي پرداخته و تفاوت‌هاي عميق سيدمحمد با احمدي‌نژاد را يادآور شده است و اين نوع قضاوت درباره افرادي چون خاتمي را نوعي بي‌تقوايي دانسته. نكاتي كوتاه را در جواب عرض مي‌كنم:

به تفاوتهاي سيدمحمد خاتمي با احمدي‌نژاد آگاهم. و چشمم را بر دستاوردهاي دولت او نبسته‌ام. از تفاوت عملكرد او در پرونده امام‌صدر با ديگر دولت‌ها نيز بي اطلاع نيستم. هرچند اين تفاوت نتيجه خاصي نداشته است.

در اينجا بايد تاكيد كنم كه انتقاد من از سيدمحمد خاتمي به معني حمايتم از محمود‌احمدي‌نژاد نيست. مي‌شود هم از خاتمي انتقاد كرد و هم طرفدار احمدي‌نژاد نبود. و نيز مي شود با وجود اين انتقادات در فصل انتخابات به حمايت از خاتمي پرداخت. اما نه حمايت يك مريد از مراد، تنها حمايتي از سر عقلانيت، براي انتخاب كردن بد به‌جاي بدتر.

از خواهر عزيزم و ديگر مخاطبان تقاضا دارم يك‌بار ديگر آنچه را در گوشه سمت چپ وبلاگ نوشته‌ام بخوانند.

اما برادر ناصحم، بدون در نظر داشتن شخص خاصي در يك تذكر كلي، لزوم حفظ حرمت همه مسئولان كشور را يادآور شده و ابراز اميدواري كرده است با عينك صدري يا غيرصدري به پديده‌ها نگاه نكنم تا از اشتباه در قضاوت دور باشم.

بايد بگويم در اين موارد كاملا با شما هم‌راي و هم‌داستانم. و در مقدمه‌اي كه بر پست قضاوت عقلاني نوشته‌ام اين شيوه قضاوت را كه مبتني بر دلبستگي يا به قول شما«عينك» است را نقد كرده‌ام. درمورد دغدغه شما يعني «عينك صدري يا غيرصدري» بايد به طور خاص تاكيد كنم، به عنوان يك جوان شيعه، تنها قرآن و سنت و سيره و كلمات رسول گرامي اسلام و اهل‌بيتش را به عنوان ميزان و معيار برگزيده‌ام. و اساسا اغراق در اهميت سيره و سخنان بزرگاني چون امام خميني و امام صدر را نوعي بت‌پرستي و شرك خفي مي‌دانم. اين دو عزيز نيز اگر به‌حق به عنوان دو امام بزرگ امت در اين عصر لقب گرفته‌اند، پرورش‌يافتگان و پيروان راستين مكتب قرآن و رسول و اهل‌بيت رسول بوده‌اند.

درباره لزوم حفظ حرمت همه مسئولان نيز با شما موافقم. اما حق انتقاد و نصيحت را براي خود محفوظ مي دانم. زيرا در جايي كه آن ابرمرد معصومِ از گناه، اميرالمومنين علي -كه جانم فداي او باد- با ورود به عرصه سياست و حكومت‌داري اين حق را براي مردم به رسميت مي شناسد؛ چگونه مي‌توان مردمان را از حق انتقاد و نصيحت حاكمان و مسئولان غيرمعصوم محروم كرد؟

همه هويت سياسي من به عنوان يك جوان شيعه‌ي علي در اين كلمات مولاي معصومم نهفته است:

«...با من آن‌چنان كه با حاكمان جبار سخن مي گويند، سخن مگوييد. و از من، آن‌سان كه از مردم عصباني و تندخو فاصله مي‌گيرند، فاصله مگيريد. و وقتي به من نزديك مي‌شويد ظاهرسازي نكنيد و تصور نكنيد كه اگر حقي به من گفته شود بر من سنگين خواهد بود. و گمان نكنيد كه من ميل دارم مرا بزرگ بداريد. زيرا اگر كسي چنان باشد كه وقتي حقي به او گفته شود بر او سنگين آيد يا عدالتي به او گوشزد شود، ناراحت شود؛ بي‌گمان از اجراي حق و عدالت، بيشتر ناراحت خواهد شد. پس از بيان حق يا مشورت در خصوص عدالت، منصرف نشويد زيرا من اگر خودم باشم، آن‌‌چنان برتر نيستم كه خطا نكنم و در كار خويش از خطا ايمن باشم، مگر آنكه خداوند مرا كمك كند كه او البته از خود من بر من تواناتر است...»