بیوتن آخرین اثر رضا امیرخانی لحظات خوب، زیاد داره. خیلی زیاد. اما یه جمله داره که برای من یه دریا مفهومه: « بهترین بی ناموسی خود بی ناموسیه!» یعنی بی ناموسی کردن فقط به یه سری چیزها محدود نیست. خیلی کارها بی ناموسیه و بدتر و ننگین تر از خود بی ناموسی و آخر سر بهترین بی ناموسی خود بی ناموسیه!
بیوتن رو حتما بخونید
اما تو تاریخ ایران دو تا کشور بیشتر از همه دهن ما رو زدند: انگلیس و روسیه
انگلیس با صنعت نفت و هرات و روسیه با اون همه جنگ و ترکمان چای و گلستان و... حوصله تاریخ گفتن ندارم.
با همه این حرفها باز هم، تو همین مملکت آدمهایی بودند تو حزب توده که وظیفه اصلی شون رو خدمت به روسها می دونستند و خیانت به مملکت و آدمهایی هم هستند همین روزها، جیره خور انگلیسها تو «بی بی سی» فارسی! آدمهایی که عاقبت نقاب رو کندند و خاک به دهن مصدق پاشیدند.
این روزها باز هم جمله امیرخانی رو با خودم زمزمه می کنم و از خودم می پرسم چطور خانم و آقاهای متشخصی که مهر داغ «بی بی سی» رو پیشونیشون خورده به شرافت زنی که هر روز، کنار خیابون، منتظر یه ماشین مدل بالاست، غبطه نمی خورند.
صهيونيستها در روزهاي اخير ساكنان غزه را به طرز وحشيانهاي مورد حمله قرار دادهاند. جنايات و صحنههايي از آن كه در رسانهها پخش ميشود آنقدر فجيع است كه همه مردم دنيا را متاثر كرده و هر روز در نقطهاي از عالم تظاهراتي بهپا مي شود. دولتها هم اگرچه محتاط ترند اما دولتي نبوده كه حداقل به طور ضمني اظهارنظري به نفع فلسطينيها نداشته باشد. البته اگر آمريكا را مثل هميشه يك استثنا بدانيم. و اقمار عربياش را هم!
در خاورميانه رهبران در دو طيف روبروي هم قرار گرفته اند. اكثريتي هوادار صهيونيستها و اقليتي هم حامي فلسطينيها. سخنان و بيانيه هاي شورانگيز رهبران حامي فلسطين، بخصوص شخصيتهاي ايراني و لبناني، جسارت مضاعفي به مردم خاورميانه براي برپايي تظاهرات بخشيده است. حتي در كشورهاي هوادار صهيونيستها مثل مصر مردم به خيابانها ريختهاند و فرياد ميزنند: مرگ بر اسرائيل. اما كاري از پيش نمي رود چنانكه در اين شصت سال نيز از پيش نرفته. شايد مردم ندانند چرا خداوند با وجود همه فريادها و اشكهاي خالصانه، برايشان پيروزي نمي آفريند. حتما نمي دانند. زيرا همه رهبران خاورميانه، عليرغم همه اختلافات درباره پوشيده ماندن اين راز توافق دارند:
مردم نمي دانند حتي رهبران طرفدار مقاومت و فلسطين كه آنها را تشويق و تشجيع به ياري فلسطيني ها مي كنند، سي سال است در قبال ربوده شدن سرسخت ترين مخالف اسرائيل سكوت كردهاند. سكوتي كه كمتر از تاييد و همدستي نيست. سكوت در مورد ربوده شدن كسي كه مي گفت:« اسرائيل شر مطلق و هر گونه تعامل با آن حرام است». آيا انزجار از جنايات صهيونيستها با سكوت رضايتمندانه در مورد ربايش چنين انساني قابل جمع است؟
نه! اين رفتار صادقانه نيست. مومنانه نيست. و ما چه خوب به ياد مي آوريم كه همان امام ربوده شده باز گفته بود:« شرف قدس اجازه نخواهد داد كه به دست غير مومنين آزاد شود». پس چه جاي تعجب است. چه انتظاريست كه لبيك گفتن مردم به نداي غيرمومنين نتيجه بخش باشد.
ظلم ظالم حتي به قدر زدن چند سيلي به صورت چند بيگناه اثر خيرات را تباه مي كند. حدود ظلم مشترك است. چه فرقي مي كند كشتار مردم مظلوم يا سكوت و بلكه همدستي در ربودن يك مظلوم. خداوند هرگز گروهي از ظالمان را نصرت نخواهد بخشيد. بلكه آنها را به هم مشغول خواهد كرد.[1]
تا روزي كه همه مقصرين در موضوع ربوده شدن امام صدر محاكمه نشوند، مسئله فلسطين به پايان نخواهد رسيد.
[1] اللهم اشغل ظالمين بالظالمين.
حتما این دو تا رو هم بخونید: