امام موسی صدر، رهبر ایرانی مردم لبنان
آزاد خواهد شد...
سخنرانی بسیار مهم سید حسن نصرالله
نصرالله: زمان آن فرا رسيده است که پرونده امام موسي صدر بسته شود
شهروند امروز مدتی است که در هر شماره بخشی از کتاب خاطرات حسن یوسف اشکوری را که در دست انتشار است در یک نیم صفحه چاپ می کند. در شماره اخیر(ش ۵۴ ـ یکشنبه ۲۳ تیر ۸۷) به نکته جالبی در صفحه خاطرات اشکوری برخوردم که عینا آن را در اینجا می آورم:
جمعه ۱۷/۲/۶۱
«...شب دوشنبه گذشته آقای شریعتمداری طی یک مصاحبه تلویزیونی مطالبی بیان داشت. ازجمله اعتراف به همکاری با کودتاچی های ارتشی و قطب زاده و گفت من خود را گناهکار و مقصر می دانم و لذا توبه می کنم و از خدمت آیت الله العظمی خمینی هم می خواهم که دستور بدهند که در رسانه های گروهی این قدر به من حمله نکنند که خطر جانی برای من دارد و من هم قول می دهم که بعد از این، این نوع حوادث تکرار نگردد...
مطالب آقای شریعتمداری راستی برای هر کسی جای تعجب و شگفتی فراوان داشت. چگونه کسی در حد مرجعیت و در کهولت سن و با این همه تجربه حاضر می شود با آمریکا و سلطنت طلبان همدستی و همراهی کند و با این ضعف و زبونی به راحتی به گناه خود اعتراف نماید و این قدر در فکر جان خود باشد و تعهد کند که دیگر این نوع حوادث تکرار نگردد!! ...»
***
قضاوت ما درباره آدمها و بخصوص رهبران یا کسانی که داعیه رهبری دارند به میزان شجاعت عزت نفس و ازخودگذشتگی آنها در راه هدفشان بستگی دارد.
برخورد شیخ فضل الله نوری با کسانی که به او پیشنهاد پناهنده شدن به سفارت کشورهای بیگانه را دادند...
برخورد مدرس با رضا خان مقابل مجلس شورای ملی که: من می خواهم تو نباشی...
مبارزات دامنه دار و پرمخاطره حضرت امام با محمدرضا پهلوی و سخنرانی معروفی که منجر به تبعید ایشان شد و تا ۱۵ سال بعد ادامه یافت.
اظهارات بی تعارف و واضح امام موسی صدر در ترسیم خطوط حق و باطل در فضای پر دسیسه لبنان: اسرائیل شر مطلق و هر گونه تعامل با آن حرام است... اظهارات و اقدامات شجاعانه ای که نهایتا به حذف وی از صحنه سیاسی خاور میانه منجر شد.
و نمونه های دیگری که هیچ گاه به توبه هایی چنین ذلیلانه ختم نشد!
حتی پس از انقلاب در نطق استعفای بازرگان نیز شاهد این عزت نفس هستیم:
«...مگر من بختیار هستم یا امام خمینی شاه هستند که من از ایشان اجازه بگیرم...»
و همین شجاعت و عزت نفس است که به نظر و عقیده بازرگان فارغ از درستی یا نادرستی آن اصالت می بخشد و تاریخ را وادار می کند تا از او با احترام یاد کند.
در مقایسه رفتار و منش این رهبران کاریزماتیک با اظهارات آقای شریعتمداری، صرف نظر از جزئیات ماجرا، نوع برخورد و شخصیت ضعیف ایشان تا حدود زیادی اصل وقایع را روشن می کند.